Sevgili Osman

Bu yazıyı Aralık 2013’de yazıldı. Siteye Osman’ın doğum günü 27 Ocak’da yüklendi (2014)

Yazan: Esra Karaosmanoğlu

Sevgili Osman;

Sen gideli bugün tam 1 yıl oldu. Bana daha uzun bir süreymiş gibi geliyor…Sanki yokluğun asırlardır bizimleymiş gibi, ama acın, dünkü acı…

11 Aralık 2012 tarihinde de söylemiştim. Bize sensiz bir hayata alışmak kaldı. Alışabildik mi? Tabi ki hayır…

Elbette, yaşam devam ediyor…Çok şükür, güzellikler görüyoruz….Binlerce şükür… Örneğin bu sene, ben defalarca Erol’u görebildim. Sağolsun İstanbul’a her gelişinde beni aradı. Bir kahvenin, yemeğin eşliğinde, dünyayı kurtardık, uğraşlarımızı paylaştık, ailelerimizden, senden bahsettik… Güldük, zaman zaman duygulandık…. Bir de biliyor musun, bu sene ailecek Çeşme’ye geldiler! Bizim eve yakın bir pansiyonda kaldılar. Kuzenler, yani Erol, Gülden, ben ve Ece, birlikte yemeğe çıktık…Annem, Güneş, Hayri ağabeyi de vardı…Çok güzeldi Osman, çok güzeldi…Kaan yemek sonrasında uyuya kaldı. Birkaç sandalyeyi birleştirdik onun için, konforsuz bir geçici döşek yaptık…Deniz, sıcak, heyecan, yormuş olabilir minik yeğenini…Ne acıdır ki tüm bunlar senin sayende oldu Osman. Her buluşmamızda, sen hep bizimleydin.

Mert ve Onur’un fotoğraflarını görüyorum facebook’ta. Biliyor musun, ben halâ oğullarını ayırt edemiyorum J Ama bir tanesi aynı sen…Yani senin minyatürün. İnsan ister istemez, yitirdiğinin hatlarını arıyor yüzlerinde, hareketlerini benzetmeye çalışıyor… Onlar, güzel annelerinin sonsuz sevgisi ile serpiliyorlar. Çok güzeller Osman…

Osman’cığım, sensiz bir dünya hep biraz eksik, biraz anlamsız, biraz yarım kalmış gibi…Ama gelecek, güzel şeylerin de habercisi. Tıpki o güzel gözlerin gibi, masmavi, umut dolu bir gelecek var karşımızda. Belki de inadına, seni bizden götüren o korkunç hastalığa inat, bizler en güzel şekilde yaşamaya gayret edeceğiz. Senin için de yaşayacağız…. Seni güzel bir şekilde anarak da… Ağlayarak bazen, ama daha çok gülerek, tebessümle…Çünkü şurası gerçek ki, sen bizi hep güldürürdün ve hep gülmemizi, iyi olmamızı isterdin… Senin için, her geçen gün daha iyi olacağız.

Bazen telefonla seni arayasım geliyor. Hâlâ ve hep, cebimde kayıtlı olacak numaran. Tıpkı babamınki gibi… Sonra vazgeçiyorum ama ne yalan söyleyeyim, o telefon numarasının kayıtlı olması, sanki hattın diğer ucunda her an cevap verebilirmişsin hissini veriyor. Bu da hoşuma gidiyor sevgili Osman. Çünkü sen hep, her daim, telefonun ucunda kadar yakın olacaksın benim için…

Seni çok seviyor, ve çok özlüyorum.

Kuzenin,

Esra

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s