Şeytan tüyü

Yazan: İnci Pekgüleç Apaydın

Osman ile Paris’te tanıştık. Onunla ilgili ilk hatırladığım, yeni tanışmış olmamıza rağmen, bir Fransız kafesinde, eski dostlar benzeri sohbetimizdir.

Aynı kurum da olsak da birlikte hiç çalışmadık, ama yolumuz hep kesişti. Bizi karşılaştıran öğrenme ve öğretmeye olan ilgimizdi galiba. Emekli olup üniversiteye döneceğimi söylediğimde, onun da bu yöndeki isteğini konuşmuştuk uzun uzun. Gözündeki ışıltıyı bugün gibi hatırlıyorum.

Sanırım Osman’ı bizlere bu kadar sevdiren yaşamın her alanında yaydığı bu ışıktı.

Aslını söylemem gerekirse, ondaki bu ışığı başka birinde daha görmüştüm. Sevgili lise arkadaşım Erol da. Ama bu iki ışığın aynı kaynaktan geldiğini anlamam oldukça vakit aldı. Nedense Emed soyadı da işimi kolaylaştırmamıştı.

Sözün özü, ben ışık saçan insanlar.. belki siz onlarda şeytan tüyü var… ya da bir başkası yaydığı olumlu enerji diyecekler….

İşte Osman böyle ışık saçan biriydi. Şimdi onun ışığı dokunduğu her akıldan…, her yürekten…, tüm sevenlerinden…, ailesinden…., evlatlarından yansıyacak…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s